Skocz do zawartości
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki, które zawierają...
Szukaj wyników w...

Rekomendowane odpowiedzi

Gorzeń Górny położony jest ok. 5 km na południe od Wadowic. Wyjazd z Wadowic drogą nr 28 w kierunku na Suchą Beskidzką

Wieś została założona na prawie niemieckim po roku 1333. W drugiej połowie XV wieku jej właścicielami byli Gorzeńscy herbu Topór. W tym czasie jest już wzmiankowany dwór w Gorzeniu (1419) – był to budynek parterowy o charakterze obronnym z wieżą. Z tego okresu prawdopodobnie zachowały się kolebkowe sklepienia na parterze, a także kamienna studnia w jednej z sal w północnej części dworu. W trzeciej ćwierci XVI wieku południowa część wsi (późniejszy Gorzeń Górny) należała nadal do Gorzeńskich, a część północna (późniejszy Gorzeń Dolny) do Andrzeja Łagiewnickiego herbu Grzymała. Do połowy XVII wieku rodziny te były współwłaścicielami wsi i toczyły między sobą spory własnościowe. Na początku XVIII wieku dzisiejszy Gorzeń Górny znajdował się w posiadaniu Aleksandra Wojciechowskiego. Około 1712 przeszedł w ręce Andrzeja Biberstein-Starowieyskiego, który z kolei w 1725 sprzedał go rodzinie Skorupków-Padlewskich herbu Korwin.

[img]http://s10.flog.pl/media/foto/7119633_dwor-w-gorzeniu-gornym.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_0843535b382930f7b5d9346f701a0f24.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_27edb41f1e31a356de2b382d024d3ed0.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_712ae6b75400e4595d6a73329a393812.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_e931f87b874866f8a00d145956aea5b4.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_e97b7a1bae7a8634258ebb8a9e82d29d.jpg[/img]

Prawdopodobnie po 1725 Franciszek Skorupka-Padlewski wzniósł dwór w Gorzeniu. Pierwotnie była to budowla parterowa, na planie prostokąta, z ryzalitami od frontu i z tyłu, i z sienią przechodnią na osi. Pod koniec XVIII wieku Tomasz i Szymon Skorupka Padlewscy popadli w długi i w 1792 roku majątek w Gorzeniu Szymon Padlewski sprzedał Żydowi, Jakubowi Lippmanowi Huppertowi, który na przełomie XVIII i XIX w zapoczątkował rozbudowę rezydencji. Osobliwość tego zdarzenia polega na tym, że według praw polskich dobra ziemskie posiadać mogli tylko szlachcice i uprzywilejowani krakowscy mieszczanie, stąd Huppert miał poważne kłopoty z zaintabulowaniem dóbr gorzeńskich, które nastąpiło dopiero po 21 latach. Przed śmiercią (1828) Jakub Huppert podzielił majątek na dwie części - Gorzeń Górny, który sprzedał Salomei Fischerowej oraz Gorzeń Średni, który przekazał synowi Herschelowi i jego żonie Jeanetcie. Po śmierci Herschela Jeanetta powtórnie wychodzi za mąż, za Maksymiliana Schanzera. Schanzerowie około roku 1894 sprzedali Gorzeń Średni krewnemu pierwszego męża, Majerowi Huppertowi, on zaś z kolei - Ignacemu Tirasowi, który przed rokiem 1923 dokonał parcelacji tej części majątku.

[img]http://s8.flog.pl/media/foto/7124314_zle-mysli-ostaw-diablom.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_ed239cbc02707e7179b0eae4cbdad720.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_d85797b0ed71f8308c3eaa02df80dfee.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_2375f5fbdb4c43baed2d0537437fb078.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_12d94e092a4181efd303d13c316d608a.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_336ec21a005cf824844becde6953be6e.jpg[/img]


Gorzeń Górny Salomea Fischerowa sprzedała rodzinie Piaseckich, a od nich kupił go ok. 1865 roku wraz z dworem Józef Czerniczek. Kolejnymi właścicielami byli jego syn, Euzebiusz Czerniczek wraz z żoną Eleonorą z Rozwadowskich. Po śmierci męża Eleonora majątek rozparcelowała, pozostawiając jedynie dwór i najbliższe jego otoczenie. Wziął go na krótko w arendę Żyd Efraim Huppert i zamienił w szynk. W 1873 roku Eleonora Rozwadowska utworzyła nowy majątek tabularny pod nazwą "Gorzeń Górny Dwór", o powierzchni 17 ha, i sprzedała go Tytusowi Zegadłowiczowi, nauczycielowi gimnazjum w Wadowicach. Pozostałą część Gorzenia zakupił Tomasz Scieszka, do którego rodziny dobra te należały aż do wybuchu drugiej wojny światowej.

[img]http://s10.flog.pl/media/foto/7130402_z-rak-do-rak_1.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_6eb122ca9b5b67ee3b71a245ea4c174b.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_0e8632180c0b69402c8f3203a73ca125.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_9b7b714fc977c0515a4508ee458c555d.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_5b7d56e95c4d389aca463d75e0f3d43e.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_5a483989fa95a70beb5d8be932d49e64.jpg[/img]


Po 1876 Tytus Zegadłowicz przeprowadził generalny remont budynku dworskiego, znacznie zniszczonego przez działalność karczmy Effreima Hupperta). W 1908 dwór stałsię formalnie własnością syna Tytusa, Emila. W dwudziestoleciu międzywojennym był ważnym ośrodkiem życia kulturalnego. Spotykali się tu przede wszystkim członkowie Czartaka -grupy literacko-plastycznej założonej przez Zegadłowicza w Wadowicach w 1922 (nazwę wzięła od domniemanej średniowiecznej strażnicy obronnej nad Skawą w pobliskim Mucharzu. Początkowo oprócz Zegadłowicza tworzyli ją: Edward Kozikowski, Janina Brzostowska i Tadeusz Szantroch, później dołączyli m.in. Zofia Kossak-Szczucka, Jan Wiktor i Bolesław Leśmian), ale gościli też m.in.: Leon Kruczkowski, Gustaw Morcinek, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Vlastimil Hofman, Stefan Jaracz i Witold Hulewicz. Zegadłowicz zgromadził bogate zbiory dzieł malarskich i rzeźbiarskich wybitnych twórców polskich okresu międzywojennego, a także liczne prace wykonane przez wybitnego beskidzkiego rzeźbiarza ludowego Jędrzeja Wowrę (1864-1937). II wojnę światową szczęśliwie przetrwały zbiory grafiki i malarstwa, wyposażenie wnętrz dworskich, część rękopisów i listów Zegadłowicza (zmarł w 1941 roku). Po wojnie, w 1946 jego żona, Maria, i ich córka, Atessa Rudel, uporządkowały kolekcję i zorganizowały w dworze prywatne muzeum biograficzne pisarza. Początkowo obejmowało ono tylko trzy pokoje. W 1967 wnuk poety, historyk sztuki Adam Rudel (później przyjął nazwisko dziadka - Zegadłowicz) poszerzył go o dalsze trzy. Wobec kosztów prowadzenia muzeum, przekraczających możliwości finansowe rodziny, w 1968 opiekę nad muzeum przejął Zarząd Okręgu PTTK w Krakowie i zatrudnił jako kustosza Adama Rudela. W 1980 muzeum zostało zamknięte ze względu na remont budynku, który trwał kilkanaście lat. W 1993 rodzina powołała Fundację "Czartak", na jej czele której stanął ostatni z zegadłowiczowskiej grupy literacko - plastycznej "Czartak", artysta plastyk Franciszek Suknarowski z Wadowic. Kustoszem został ponownie A. Rudel, a po jego śmierci w 1998 - siostra Ewa z Rudelów Wegenge.


http://www.dworymalopolski.pl/279,455,ARCHITEKTURA.htm

[img]http://s8.flog.pl/media/foto/7135055_czartak.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_93d30430f7e0def3be94cc165b274936.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_88fa23159020fbd137dbb86672d6059d.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_1e4cedf71044c3955260b50277981f93.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_d03126000cff966bf85fe27388203083.jpg[/img]
[img]http://s8.flog.pl/media/foto/poszept_cafcfaf39538ad5c2f797a2424a406b6.jpg[/img]

Zdjęcia są mojego autorstwa

nie z internetu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
:) I mam kolejne wspaniale miejsce do odwiedzin.
Widac ze zdjec , ze bedzie co podziwiac. :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
[quote="Kika666"]:) I mam kolejne wspaniale miejsce do odwiedzin.
Widac ze zdjec , ze bedzie co podziwiac. :)[/quote]
ten dwór Emila Zegadłowicza jest naprawde ciekawy

-- 25 sty 2014, 21:23 --

MŁYN JACKA Hotel & Spa

Wyobraźcie sobie taką sytuację: wygrywacie w karty milion cegieł. Co z tym fantem począć, gdy do czasów internetowych aukcji pozostało czekać jeszcze ponad sto lat? Przed takim dylematem, według krążącej po okolicy legendy stanął w roku 1885 niejaki Franciszek Foltin - "środkowy" z trzech pokoleń Franciszków Foltin vel Foltyn.

Jego ojciec był z wykształcenia drukarzem. Nic więc dziwnego, że pierwszą myślą Franciszka - syna była budowa drukarni. Budynek został wzniesiony w 1886 roku, jednak ostatecznie zagościła w nim nie drukarnia, a fabryka kołków do obuwia - cokolwiek to było - oraz rurek do przewodów elektrycznych. Za głównym budynkiem stanął zaś tartak, napędzany przy pomocy niedużej rzeczki – Młynówki, która wiodła od okolic Świnnej Poręby aż do samych Wadowic, dając energię wszystkim młynom, papierniom i innym zakładom, które spotkała na swej drodze.
Sam młyn został uruchomiony w latach 20. XX wieku, gdy został wyposażony w lokomobilę – maszynę parową, która zapewniała pracę zarówno młyna jak i tartaku.

W czasie II wojny światowej budynek został mocno zniszczony: nie przetrwał dach, maszyny młynarskie zostały rozkradzione i przeniesione do młynów w Kętach i Żywcu.
W 1945 roku do Jaroszowic powrócił niejaki Salomon Barber – syn przedwojennych współwłaścicieli budynku. Wraz z Józefem Kamińskim, który przed wojną pracował we młynie zaczął jego odbudowę. Należało między innymi doprowadzić do budynku niemal trzyipółkilometrową linię energetyczną, co było niewątpliwie rzeczą najtrudniejszą do wykonania. Jednak udało się i młyn rozpoczął działalność na nowo.

Przez ponad 40 lat budynek funkcjonował jako młyn gospodarczy – rolnicy przywozili swoje zboże do zmielenia, w zamian otrzymując mąkę i otręby. Pod koniec lat 80. ubiegłego stulecia tego typu działalność zaczyna być jednak coraz mniej opłacalna. Głównie za sprawą rozwoju handlu w okolicznych wsiach, w których zaczęły powstawać sklepy zaopatrzone w mąkę i pieczywo. W części budynku powstał więc sklep z meblami sprowadzanymi z Holandii. Interes początkowo kręcił się nienajgorzej, jednak wkrótce upadł pozostawiając niemałe zadłużenie.



W 2004 roku zaczęło się nowe życie dla tego budynku. Został on bowiem kupiony przez lokalnych przedsiębiorców, którzy w roku 2006 rozpoczęli jego renowację i rozbudowę, a efekty blisko 6-letniej pracy zastępów osób, dziesiątek ekip budowlanych i restauratorskich można już oglądać w nowym obiekcie hotelowo-konferencyjnym o wyjątkowym klimacie i zagadkowo brzmiącej nazwie „Młyn Jacka”. W ten sposób została otwarta nowa karta w historii budynku.

http://poznajpolske.onet.pl/wiadomosci,48/hotel-mlyn-jacka-pod-wadowicami-miejsce-z-niezwykla-historia,56808.html

[img]http://s10.flog.pl/media/foto/7158034_mlyn-jacka-hotel-amp-spa.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_362970f0fca088e44440e22a6e0c56c8.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_e9fcdc495c4df7bb438026f5a8b72faf.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_b93e34f5bcc98a047a4210bf186a3786.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_51edf7aaf8548711b7d8857bde880bf8.jpg[/img]
[img]http://s10.flog.pl/media/foto/poszept_97c0d5e5a70d796840df13b29a2428fd.jpg[/img]

Zdjęcia są mojego autorstwa

nie z internetu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
:) Powiem tylko , ze jestem skutecznie zachecona do poznania tego
wyjatkowego miejsca.
Pieknie ,,podane,, za posrednictwem Twoich swietnych zdjec i podparte slowami.
Skuteczniejszej zachety trudno sobie wyobrazic.
Dziekuje. :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...