Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

Początki Bobowej, jak wielu innych polskich miejscowości przedstawiają się niejasno. Wg legendy Bobowa istniała już przed pierwszym najazdem Tatarów, a więc przed rokiem 1240, została jednak w wyniku tegoż najazdu doszczętnie zniszczona przez Tatarów. W każdej legendzie jest ponoć ziarno prawdy, może więc istotnie już w I połowie XIII w. istniała Bobowa. Wobec jednak braku źródłowego potwierdzenia tej informacji nie możemy jej uznawać za nic więcej, jak tylko legendę. Pierwsza informacja na temat Bobowej zapisana w dokumencie pochodzi natomiast z roku 1339. Został on wydany przez kancelarię Jadwigi, wdowy po Władysławie Łokietku. Jadwiga była już wówczas klaryską z założonym przez św. Kingę konwencie w Starym Sączu i zarazem Panią Ziemi Sądeckiej. Dokument ów stanowi potwierdzenie nadania lasu wsi Jakubkowice na rzecz niejakiego Pawła Benedykta, zwanego Węgrem, dziedzica owych Jakubkowic i jego potomków. Dalej informuje dokument, że ów las posiadać będzie Paweł (i jego potomkowie) na przedmieściu miasta i wsi Wrocimirowej, po jej osadzeniu, innymi słowy, że ów Węgier ma prawo do wykarczowania lasu na potrzebę osadzenia owej Wrocimirowej. Mieszkańcy nowo utworzonej osady - i tu dochodzimy do istotnego dla nas fragmentu - po okresie 20-letniego zwolnienia od świadczeń, mają uiszczać czynsz "według zwyczaju miasta Bobowa".

2346628_a-moze-by-klockiem.jpg

2346634_sw-zofia.jpg

2346653_zabawa-klockami-.jpg

2346663_komu-komu-bo-ide-do-domu-.jpg


Zdjęcia są mojego autorstwa

nie z internetu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Podobna zawartość

    • Przez poszept
      Wieś Binczarowa została założona przez króla Kazimierza Wielkiego w 1365 r. W XIV w. nazywała się Binczareban. Różne na temat nazwy miejscowości krążą legendy. Dawni, tutejsi mieszkańcy opowiadali, że kiedyś przechodziła tędy „carewa” imieniem „Bili”, stąd nazwa wsi Bili-carewa. Inna legenda mówi o pewnej uroczej Cygance imieniem „Rewa” z rodu „Bincza”, którą miał poznać w tych stronach król Kazimierz Wielki i dla której to wybudował „folwark” w lasach góry Jawor.
      W XVI w. Binczarowa była dużą i zamożną wioską rządzoną przez Iwana Trochanowicza, bojara cara Iwana Groźnego, który wypędzony z kraju za spisek przeciwko niemu, osiada w Binczarowej.
       




       
    • Przez poszept
      Bielanka sięga początkami XIV wieku, kiedy to rycerze; Paweł Gładysz i jego syn Jan Gładysz (zarządca dóbr królewskich), byli właścicielami terenów gorlickich, wszak 27 października 1359 w Sączu Jan, za zasługi rycerskie; swoje i ojca od Kazimierza Wielkiego otrzymał tereny, po obu stronach rzeki Zdyni Wielkiej i Zdyni Małej, cały las po obu brzegach rzeki Ropy, aby tam lokować mógł wsie na prawie magdeburskim. W XV w. – wieś została założona przez potomka tych rycerzy Jana Gładysza herbu Gryf na prawie wołoskim, w jego dobrach u stóp Miejskiej Góry (643 m), Bartniej Góry (630 m) oraz północno-zachodnich ramion Magury Małastowskiej (813 m).
      Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej w Bielance – greckokatolicka cerkiew parafialna. Współużytkowana przez Kościół Rzymskokatolicki i Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.
       






    • Przez poszept
      Wieś Biskupice Radłowskie, należąca obecnie do diecezji tarnowskiej, figuruje w spisie biskupstwa krakowskiego już w XIII w. Wspomina o tym kronikarz Jan Długosz – oraz zapiski parafialne w Radłowie.

      Biskupice były wsią kościelną, z której synowie chłopscy trafiali do szkół parafialnych i katedralnych. Długosz wspominał o Biskupicach przy Radłowie, podkreślając że jest to wieś "dobrze prosperująca, licząca 17 łanów, 3 karczmy, najlepszy dwór biskupi w kluczu radłowskim". Kilku chłopów z Biskupic walczyło w Bitwie pod Grunwaldem (Długosz).
      Słup graniczny z 1450 roku zbudowany przez Zbigniewa Oleśnickiego (jest to najstarszy i najlepiej zachowany tego rodzaju zabytek w Polsce),
      "ten znak posiadłości duchowne rozdziela i pańskie.
      1450 rok 9 maj
      na prawo daję duchowieństwu , na lewo przyznaję panom"
       
       



×
×
  • Dodaj nową pozycję...