Skocz do zawartości
poszept

Binczarowa

Rekomendowane odpowiedzi

Wieś Binczarowa została założona przez króla Kazimierza Wielkiego w 1365 r. W XIV w. nazywała się Binczareban. Różne na temat nazwy miejscowości krążą legendy. Dawni, tutejsi mieszkańcy opowiadali, że kiedyś przechodziła tędy „carewa” imieniem „Bili”, stąd nazwa wsi Bili-carewa. Inna legenda mówi o pewnej uroczej Cygance imieniem „Rewa” z rodu „Bincza”, którą miał poznać w tych stronach król Kazimierz Wielki i dla której to wybudował „folwark” w lasach góry Jawor.

W XVI w. Binczarowa była dużą i zamożną wioską rządzoną przez Iwana Trochanowicza, bojara cara Iwana Groźnego, który wypędzony z kraju za spisek przeciwko niemu, osiada w Binczarowej.

 

poszept_adbdc2976e83fd552d45e0b0eea58eda

9449553.jpg

poszept_9cc3ed269e69b7565bf7419c48657ed0

poszept_c280cf000b6d5281aebebc344ccf6088

 


Zdjęcia są mojego autorstwa

nie z internetu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Podobna zawartość

    • Przez poszept
      Bielanka sięga początkami XIV wieku, kiedy to rycerze; Paweł Gładysz i jego syn Jan Gładysz (zarządca dóbr królewskich), byli właścicielami terenów gorlickich, wszak 27 października 1359 w Sączu Jan, za zasługi rycerskie; swoje i ojca od Kazimierza Wielkiego otrzymał tereny, po obu stronach rzeki Zdyni Wielkiej i Zdyni Małej, cały las po obu brzegach rzeki Ropy, aby tam lokować mógł wsie na prawie magdeburskim. W XV w. – wieś została założona przez potomka tych rycerzy Jana Gładysza herbu Gryf na prawie wołoskim, w jego dobrach u stóp Miejskiej Góry (643 m), Bartniej Góry (630 m) oraz północno-zachodnich ramion Magury Małastowskiej (813 m).
      Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej w Bielance – greckokatolicka cerkiew parafialna. Współużytkowana przez Kościół Rzymskokatolicki i Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.
       






    • Przez poszept
      Wieś Biskupice Radłowskie, należąca obecnie do diecezji tarnowskiej, figuruje w spisie biskupstwa krakowskiego już w XIII w. Wspomina o tym kronikarz Jan Długosz – oraz zapiski parafialne w Radłowie.

      Biskupice były wsią kościelną, z której synowie chłopscy trafiali do szkół parafialnych i katedralnych. Długosz wspominał o Biskupicach przy Radłowie, podkreślając że jest to wieś "dobrze prosperująca, licząca 17 łanów, 3 karczmy, najlepszy dwór biskupi w kluczu radłowskim". Kilku chłopów z Biskupic walczyło w Bitwie pod Grunwaldem (Długosz).
      Słup graniczny z 1450 roku zbudowany przez Zbigniewa Oleśnickiego (jest to najstarszy i najlepiej zachowany tego rodzaju zabytek w Polsce),
      "ten znak posiadłości duchowne rozdziela i pańskie.
      1450 rok 9 maj
      na prawo daję duchowieństwu , na lewo przyznaję panom"
       
       



    • Przez poszept
      Kościół parafialny pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej w Bobrku Decyzja budowy kościoła została podjęta przez Administratora Diecezji Krakowskiej Księcia Prymasa Poniatowskiego wraz po rozmowie z panią Teresą z książąt Sułkowskich hr. Wielkopolską fundatorkami kościoła dnia 25 września 1788r. /czy w 1798 jak podaje 21 62r./ aplikując na rzecz nowo erygowanego kościoła różne dziesięciny.
        Budowę kościoła rozpoczęto w 1798 r. W 1804 r. dnia 31 lipca kościół został poświęcony przez ks. Cypriana Gdowskiego. Budowę ukończono w 1810 r. komendarzem w Bobrku był ks Wojciech Lipka. Pierwszym proboszczem utworzonej 12 kwietnia 1840 r. parafii Bobrek był ks. Mateusz Solarski. Kościół konsekrował 22 września 1863r bp Antoni Janusz Gałecki biskup Administrator Diecezji Krakowskiej.
        Kościół zbudowany z kamienia i cegły, swe fundamenty opiera na powierzchni palami drewnianymi wyłożonej.
        Długość kościoła wynosi 36,5 m, szerokość 15 m, wysokość nawy wynosi 14 m. Kościół zajmuje łącznie powierzchnię 664m2, jego zaś kubatura wynosi około 5 tys.m3.
       








       
    • Przez poszept
      Początki Bobowej, jak wielu innych polskich miejscowości przedstawiają się niejasno. Wg legendy Bobowa istniała już przed pierwszym najazdem Tatarów, a więc przed rokiem 1240, została jednak w wyniku tegoż najazdu doszczętnie zniszczona przez Tatarów. W każdej legendzie jest ponoć ziarno prawdy, może więc istotnie już w I połowie XIII w. istniała Bobowa. Wobec jednak braku źródłowego potwierdzenia tej informacji nie możemy jej uznawać za nic więcej, jak tylko legendę. Pierwsza informacja na temat Bobowej zapisana w dokumencie pochodzi natomiast z roku 1339. Został on wydany przez kancelarię Jadwigi, wdowy po Władysławie Łokietku. Jadwiga była już wówczas klaryską z założonym przez św. Kingę konwencie w Starym Sączu i zarazem Panią Ziemi Sądeckiej. Dokument ów stanowi potwierdzenie nadania lasu wsi Jakubkowice na rzecz niejakiego Pawła Benedykta, zwanego Węgrem, dziedzica owych Jakubkowic i jego potomków. Dalej informuje dokument, że ów las posiadać będzie Paweł (i jego potomkowie) na przedmieściu miasta i wsi Wrocimirowej, po jej osadzeniu, innymi słowy, że ów Węgier ma prawo do wykarczowania lasu na potrzebę osadzenia owej Wrocimirowej. Mieszkańcy nowo utworzonej osady - i tu dochodzimy do istotnego dla nas fragmentu - po okresie 20-letniego zwolnienia od świadczeń, mają uiszczać czynsz "według zwyczaju miasta Bobowa".




×
×
  • Dodaj nową pozycję...